
Мысалы, агат, хальцедон, морион, гелиотроп сияқты тас түрлері микрокристалды болып есептеледі. Олар декоративтік және қолданбалы мәні үшін бағалы. Микрокристалды тас әртүрлі түстер мен өрнектерге ие болуы мүмкін: жолақтар, дақтар, әртүрлі геометриялық фигуралар түрінде болады.
Бұл тастардың ерекшелігі – олар жоғары қаттылыққа ие, сонымен қатар жылуды жақсы өткізбейді. Сондықтан олар зергерлік бұйымдар, интерьерде сәндік элементтер, кейде емдік мақсатта қолданылады. Микрокристалды тас формасын сақтай отырып, өңдеуге, қиюға және жылтыратуға оңай келеді.
Микрокристалды тастарды зерттеу үшін көбіне микроскопия әдісі қолданылады, өйткені олардың құрылымын адам көзімен анықтау мүмкін емес. Олар құрамындағы минералдардың кристаллдық орналасуына байланысты ерекше оптикалық қасиеттерге ие болуы мүмкін.
Қорытындылай келе, микрокристалды тас – бұл кристалдардың өте ұсақ мөлшерде орналасқан табиғи минерал, ол эстетикалық, практикалық және ғылыми мәні бар ерекше материал болып саналады.
