
Ана баласын жарық дүниеге әкеліп қана қоймай, оған өмірдің мәнін, адамгершілікті, сүйіспеншілікті үйретеді. Бала алғаш рет ананың әлдиін естіп, оның жылуын сезінеді. Сол сәттен бастап ананың жүрегі баланың әрбір қадамына, әрбір қуанышына, тіпті мұңына да ортақ болады.
Ана баласының өмірде бақытты, адал, білімді, елге пайдалы азамат болып өсуін қалайды. Ол үшін өз уақытын, еңбегін, тіпті ұйқысын да аямайды. Ана махаббаты – ешқашан сөнбейтін шырақ, ол баланы қиындықта жігерлендіріп, табысқа жеткенде қуанышымен бөліседі.
Бала да өз кезегінде анасын қадірлеп, құрметтеп өсуі тиіс. Ана еңбегін бағалау – адамдық борыш. Өйткені ананың мейірімі мен батасы – баланың өмір жолындағы ең үлкен тірегі.
Сондықтан «Ана – өмірдің шуағы, бала – өмірдің жалғасы» деген сөз бекер айтылмаған. Ана мен бала арасындағы сүйіспеншілік – мәңгілік байланыс, ол адамзаттың өмірін нұрға бөлеп тұратын ең қасиетті күш.
